Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

– Keyin, yana shundan cho�chib turibmanki, bilsangiz, – so�zini davom ettirdi juhud gapini bo�lganlariga e’tibor bermayotganday va ayni paytda suhbatdoshidan ko�zini uzmay, – shundan cho�chiymanki, agar ishimiz orqaga ketadigan bo�lsa, unda boshqa ba’zi birovlar ham chetda qolmas, o�zlariga esa, chamamda, mendan ko�rayam chatoqroq bo�lsa ajab emas, azizim.

Barvasta yigit bir seskanib tushib, shartta juhud tomon o�girildi. Shunda keksa jentlmen kiftlarini naq quloqlarigacha uchirib qo�ydi, ko�zlari bo�lsa qarshi tomondagi devorga parishonhol tikilgandi.

Oraga uzoq jimlik cho�kdi. Aftidan, bu e’tiborli shirkatning har qaysi a’zosi o�z o�y-xayollariga cho�mgandi, go�yo it ham bundan mustasno emasday, xuddi ko�chaga chiqqanida dastlab uchraydigan jentlmen yoki xonimning oyog�iga tashlanishi ustida bosh qotirayotganday badxohlik bilan yalanib-tamshanardi.

– Birov borib, u yoqda, sudyaning xonasida nima bo�lganini bilib kelishi kerak, – dedi mister Sayks xiyla bosiq ohangda.

Juhud, ma’qul, deganday bosh irg�ab qo�ydi.

– Agar u sotmagan va turmaga tushgan bo�lsa, to uni qo�yib yuborgunlaricha qo�rqadigan joyi yo�q, – dedi mister Sayks, – keyin esa uni ko�zdan qochirmaslik kerak. Siz uni bir amallab yana qo�lga olishingiz zarur.

Juhud yana bosh irg�adi.

Bunday harakat qilish rejasi oqilona edi-yu, lekin baxtga qarshi, bitta g�oyatda jiddiy vaj monelik qilib turardi. Gap shundaki, Tullak ham, Charli Beyts ham, Fedjin-u mister Bill Sayks ham, har qanday asos-u har qanday bahonalari bo�lgan taqdirda ham, politsiya mahkamasi atrofida o�ralashishni jin-jinlaridan xushlamasdilar.

Bundayin ko�ngilsiz holatda, bir-birovlariga tikilgan ko�yi yana qancha o�tirishlari mumkinligini aytish mahol edi. Darvoqe, biror taxmin-u chama qilib o�tirish zaruriyati ham qolmadi, negaki, to�satdan Oliver ilgari ko�rgan ikki navqiron xonimchalar kirib kelishdi-yu, suhbatga jon kirdi-qo�ydi.

– Mana, o�zi yetkazdi bizga kerak odamni! – dedi juhud. – Bet boradi. Borasan-a, qizalog�im?

– Qayoqqa? – surishtirdi yosh xonim.

– Bor-yo�g�i, shu, politsiya mahkamasiga, xolos, azizim, – dedi juhud yaltoqlanib.

Yosh xonimga tan berish kerak: u to�g�ridan-to�g�ri bormayman, deb shartta aytmadi-yu, biroq «u yoqqa borgandan ko�ra baloginaga yo�liqib qo�ya qolgani» yaxshi ekanligini ayon qildi kuyib-pishib.