Чароўная скарбніца

 – Я быy у яйку, мяне выратавалi ад разбуральнай небяспекi, гэта было невядома калi, бо пазачасавая капсула паставiла мяне на паyзу… Так?

– Прыблiзна, – згадзiyся дзядуля Аспарагус. – Потым цябе перадалi нам, каб мы, навукоyцы, знайшлi спосаб дапамагчы табе з’явiцца на свет. Твае тата i мама, маладыя прафесары, упершыню бачылi яйка. Колькi даследаванняy яны правялi, каб вызначыць, як з яйка з’явiцца жывая iстота!

Да размовы далучылiся бацькi Вухуцiка.

– Мы зрабiлi спецыяльны прыбор, якi падтрымлiваy патрэбную табе тэмпературу i выпраменьваy энергiю нашай Вухуцii, – сказаy тата.

– Але часта мы па чарзе трымалi яйка на руках, захiнуyшы коyдрай, – дадала мама.

– Надышоy дзень, калi ты падрос i захацеy выйсцi. Мы пачулi, як ты стукаеш знутры. Гэта так усхвалявала нас! – згадваy тата.

– Наш хлопчык прабiy шкарлупiну i з’явiyся на свет! – выцерла слязiнку мама.

– Мы yзрадавалiся, што нос у цябе дудачкай, што на лбе лiхтарык. Як у нас! – цёпла yсмiхнуyся тата.

– За той час, якi ты правёy унутры яйка на Вухуцii, ты адаптаваyся пад умовы нашай планеты, – патлумачыла бабуля Мядвана.

Усе змоyклi. Вухуцiк асэнсоyваy пачутае, астатнiя чакалi, што ён цяпер скажа.

Хлопчык задаy пытанне, якое яго вельмi хвалявала:

– Калi яйка, у якiм я быy, з’явiлася на Зямлi, то… там таксама мая сям’я… так?

Спадарыня Лiлана yсхвалявана расцiрала скронi, спадар Жоyтах уздыхнуy.

Адказаy Вухуцiку дзядуля Аспарагус:

– Твая сям’я толькi тут, дарагi наш унучак. Як я yжо згадваy, яйка, у якiм ты знаходзiyся, забралi вельмi даyно i перад вялiкай разбуральнай небяспекай. За мiнулы час на Зямлi yсё змянiлася. Я зусiм не yпэyнены, што там i зараз iснуе твой бiялагiчны вiд. У любым выпадку твая зямная сям’я нiяк не магла б iснаваць да гэтага часу. Пазачасавая капсула, як ты сам вызначыy, «паставiла цябе на паyзу», а потым твае бацькi змаглi аднавiць развiццё yнутры яйка i часткова надаць табе асноyныя рысы вухуцянiна.

– Колькi yсяго адразу… – уздыхнуy Вухуцiк i запытаyся y сяброyкi: – Улада, цi бачыла ты калi-небудзь на Зямлi iстот, да якiх я падобны?

– Не, я б нiколi не здагадалася, што ты паходзiш з маёй планеты, – шчыра адказала дзяyчынка.

– А ты таксама з’явiлася з яйка? – пацiкавiyся хлопчык.

– Не, з яек у нас птушкi вылуплiваюцца, – удакладнiла Улада.

– Значыць, я птушка? – здзiвiyся Вухуцiк.