Чароўная скарбніца

І тут зямлянка вырашыла высветлiць яшчэ адну якасць мiлых цацак. Яна адначасова нацiснула на iх жываты! Ад нечаканасцi вухуцянкi не стрымалiся i загулi y свае насы-дудачкi.

– Якiя галасы! – рассмяялiся захавальнiцы скарбаy.

І яшчэ некалькi разоy Сiньцы i Зялёнцы давялося выдаваць гукi, бо спадарыня нацiскала зноy.

– А давай мы сфатаграфуем iх разам з табой ля нашай выставы! – прапанавала адна з захавальнiц.

Вухуцян рассадзiлi на палiцы, Уладу паставiлi побач. Дзяyчынка yзяла y рукi кнiгу «Прыгоды лiсачкi Красунi», каб паказаць, што яна выбрала для прачытання i заахвоцiць iншых наведвальнiкаy бiблiятэкi пазнаёмiцца з гэтай кнiгай.

– Якiя цiкавыя здымкi атрымалiся! – радавалiся захавальнiцы кнiжных скарбаy, разглядаючы фота. – Ты прыгажуня, а лялькi-iншапланетнiкi такiя пацешныя! Чытачы паглядзяць на вас у сацсетках i адразу прыйдуць па новыя кнiгi! Вось каб у нашай бiблiятэцы гэтыя мiлыя вухуцяне пасялiлiся!

Сiнька ад такiх слоy аж з палiцы звалiлася! Хоць ёй вельмi спадабалiся кнiгi-скарбы, але застацца тут назаyсёды яна нiяк не магла.

– Прабачце, але я не магу iх пакiнуць, – адказала Улада.

– Вядома, з сябрамi так не абыходзяцца! – усмiхнулася спадарыня i дадала: – Мне проста захацелася зрабiць такiх самых лялек i пасялiць iх у нашай бiблiятэцы. Ты не будзеш супраць, калi нашы бiблiятэкаркi-майстрыцы пашыюць цi звяжуць вухуцян, падобных да тваiх?

– Я буду толькi рада! – запэyнiла дзяyчынка.

Вухуцяне зноy апынулiся y заплечнiку, Улада прыхапiла стос кнiг i, развiтаyшыся з захавальнiцамi кнiжных скарбаy, пайшла.

Вярнулiся дадому, падсiлкавалiся бабулiнымi смачнымi пiражкамi i селi адпачыць ад перажытых прыгод. Дзецi yзялiся гартаць кнiгi, якiя прынеслi з бiблiятэкi. Было чуваць толькi шапаценне старонак, усе зацiкаyлена разглядалi малюнкi.

– Гэта ж яна! Я яе пазнала! Істота, што yчапiлася y мяне y балоце! – раптам выгукнула Сiнька, паказваючы на iлюстрацыю y энцыклапедыi, якую гартаy Вухуцiк.

Вухуцiк, якi, у мiнулы раз гасцюючы на Зямлi, навучыyся чытаць, агучыy iнфармацыю з кнiгi:

– «П’яyка. Падклас чарвякоy. Навукоyцы лiчаць, што п’яyкi iснавалi яшчэ y эпоху дыназаyраy. Жывуць у вадаёмах на yсiх кантынентах, акрамя Антарктыды. З’яyляюцца драпежнiкамi. Ёсць разнавiднасцi, здольныя заглынаць сваю ахвяру (напрыклад, лiчынку чарвяка) цалкам. Без харчавання могуць пражыць каля аднаго года, а некаторыя вiды – да двух гадоy.