Душа твая светлая

Забароны на творчы прагрэс i iнструкцый наконт таго, як ён павiнен выглядаць, безумоyна, няма. Асаблiва y век, калi, дзякуючы сучасным тэхналогiям друку i з прычыны iстотнага знiжэння yзроyню культуры y грамадстве, масавая лiтаратура перамагае на yсiх франтах… З другога боку, нiхто не прымушае нас чытаць абавязкова новае, створанае сёння. І праз школьныя yрокi, i па yласным жаданнi сустракацца з добрым словам, сапраyдным мастацтвам мы як чытачы па-ранейшаму апынаемся y прасторы беларускага апавядання, створанага талентам, розумам Змiтрака Бядулi, Максiма Гарэцкага, Кузьмы Чорнага, Яна Скрыгана, Янкi Брыля, Івана Навуменкi, Вячаслава Адамчыка, Анатоля Кудраyца, Івана Чыгрынава, Барыса Сачанкi, Алеся Жука, Хрысцiны Лялько, Уладзiмiра Ягоyдзiка… Пералiк iмён аyтараy можа быць доyгiм.

Беларускi лiтаратурны працэс нарадзiy на дзiва шмат цiкавых апавядальнiкаy.

І yсё ж у гэтым выданнi мы прапануем шаноyнаму чытачу звярнуцца да апавяданняy, зусiм блiзкiх да нас па часе свайго стварэння. Творы Алеся Бадака, Сяргея Белаяра, Расцiслава Бензярука, Анатоля Бутэвiча, Алега Ждана, Валерыя Казакова, Алены Паповай, Вiктара Праyдзiна, Зiновiя Прыгодзiча, Людмiлы Рублеyскай, Сяргея Трахiмёнка – гэта, зразумела, не мастацкi партрэт усяго, што сёння адбываецца вакол нас, чым характэрнае зараз жыццё i якiя маральныя, духоyныя праявы y большых прыярытэтах.

І тым не менш гэтыя творы разам уяyляюць сабою адбiтак часу, яго зрэз у мастацкiм выкладаннi аyтараy, якiя сёння працуюць на нiве прыгожага пiсьменства.

Вальтэр сказаy: «Усе жанры добрыя, апроч сумнага». Спадзяёмся, што чытаць сабраныя пад адной вокладкай апавяданнi сучасных беларускiх празаiкаy вам не будзе сумна.

    Алесь Карлюкевiч,

    старшыня Саюза пiсьменнiкаy Беларусi

Олег Ждан

ОТВЕТСТВЕННОСТЬ ВЫБОРА

Олег Алексеевич Ждан родился в 1938 году в Смоленске (Россия). Детство и юность провел в Мстиславле, на Могилевщине. Окончил историко-географический факультет Могилевского педагогического института (1960).

Работал слесарем, инженером-диспетчером на строительстве Карагандинского металлургического комбината в Темиртау (Казахстан). Затем – в Приташкентской геофизической партии, на Братском лесопромышленном комбинате. С 1963 года – в Минске. Трудился на Минском тракторном заводе (1963–1972). Заочно окончил Литературный институт имени М. Горького. Работал на телевидении, на киностудии «Беларусьфильм», в журнале «Всемирная литература».