Інструкцыя по спакушэнні замужніх жанчын

 – Я табе y падарунак бутэльку рыжскага бальзаму прывёз.

– Бальзам я нiкому не дам, – цвёрда адвёy маю руку Пролiн, – а гарэлкi вып’ем.

І мы накiравалiся y сад, у глыбiнi якога yжо даyно гаманiла застолле.

Гурый у хiджабах i тым больш з брэкетамi на зубах сярод гасцей застолля не было.

Завiруха

Адвячоркам разгулялася завiруха, аднак Аляксей ад сваiх планаy не адмовiyся. Раз ужо вырашыy вырвацца y Мiнск, нiхто яго не спынiць, нават дырэктар школы Станкевiч.

А той, нiбы мацёры вартавы сабака, ужо да яго падыходзiy, бразгаючы ланцугом.

– Не забылiся, Аляксей Канстанцiнавiч?

– Пра што?

– Бацькоy Кабака наведаць. Вы ж яшчэ i да Курачаy не схадзiлi?

Аляксей пачухаy патылiцу. Да бацькоy двоечнiкаy Кабака i Курача ён сапраyды не хадзiy. Дакладней, спроба была. Мiнулай нядзеляю ён з’ездзiy на ровары y Першамайскае, якое калiсьцi называлася Кабыллем.

– Куды iдзеш?

– У Кабылле.

– Навошта?

– Па кабылу.

Ужо гадоy дваццаць прайшло, як памянялi найменне, а кожны першакласнiк у школе ведае, што Кабак з Кабылля.

Мiж iншым, баба Зося, у якой кватараваy Аляксей, лiчыла, што дзеyкi з Кабылля не самыя горшыя.

– Пра iх у нас кажуць: пiлоткай стукнеш, не павалiцца – можна браць, – сказала яна. – У мяне там пляменнiца жыве.

Аляксей Канстанцiнавiч толькi пацiснуy плячыма. Яму падабаyся салдацкi гумар бабы Зосi, але жанiцца ён не збiраyся нi з кабыльскiмi, нi з крайскiмi дзеyкамi.

Аляксей прыехаy у вёску – i yбачыy мужыка, якi стаяy пасярод вулiцы. На шыi y яго вiсеy баян.

– Хто гэта? – спытаy Аляксей цётку, якая вызiрнула з-за плота.

– Кабак.

– А чаму п’яны?

– Палучка сёння.

Аляксей зразумеy, што пагаварыць з бацькам свайго двоечнiка яму не yдасца. Ён развярнуyся i паехаy назад.

– Кажуць, вы yчора y нас былi? – падышоy да яго на наступны дзень Мiкола Кабак.

– Быy.

– А чаму y хату не зайшлi?

– Твой бацька быy п’яны.

– Ён кожны дзень п’яны, – пацiснуy плячыма Мiкола. – Мацi дома была.

– Ты таксама сядзеy дома?

– Я заместа бацькi на трактары y полi араy.

Аляксей Канстанцiнавiч гмыкнуy. Мiкола Кабак, канечне, двоечнiк, аднак жа вось арэ. Нягледзячы на трыццаць памылак ва yчарашняй дыктоyцы, трэба y чвэрцi ставiць тройку. І з восьмага класа выпускаць. Усё роyна яму далей араць, а не y iнстытуце вучыцца.

Але Станкевiча yсе гэтыя тонкасцi не хвалявалi.