Өтеген батыр

Олар келіп халықты,

Көк өспейтін жерге айдайд,

Көрместей ғып жарықты,

Күн түспейтін жерге айдайд,

Күнге қақтап, көктемде,

Су түспейтін жерге айдайд,

Аспанда ыстық күн шыжып,

Жел еспейтін жерге айдайд,

Сағым ойнап, құм қайнап,

Үйлеспейтін жерге айдайд,

Сондай жерге шыжыған

Кім барғысы келеді.

Барған адам ол жерге,

Жапан түзде өледі.

Жерді, суды патша алад –

Жүрегім соны біледі.

Ауылды апат күтіп тұр,

Нар тəуекел жетіп тұр.

Алға қарап аңқылдақ –

Күтудің не керегі?

Кім белсенед, кəнекей,

Күшін жинап жорықта?

Үйірінен айдатып,

Тұлпар атын байлатып,

Қайсың əзір шығуға,

Өтегенмен жорыққа?

Өтегеннің талабы,

Майданнан күтпейд бағаны.

Келген кезде кезегі,

Дүние жүзін кезеді.

Қара қазан, сар бала,

Қамы үшін қамдана

Қонысқа жер іздейді:

«Мен табамын – табамын,

Бұлақ аққан жерлерді,

Көгі көктеп, гүл жарып

Құрақ атқан жерлерді.

Төрт түлікке ыңғайлы,

Толқын көлі, тоғайлы,

Көгінен нəубет, жерден нұр,

Құлап жатқан жерлерді

Жұт болғызбай, құт қонған,

Қой үстіне боз торғай,

Жұмыртқалап, бақ қонған,

Сүйікті қазақ халқына,

Ұнап жатқан жерлерді».

Өтеген қарап жатпады,

Пайдасыз сөз айтпады.

Ұрандап елді шақырды,

Батыр кіріп қақпады.

Елу жігіт бсл байлап,

Мақұлдасып, ыңғайлап

Ақылға айтқан тоқтады.

Ұрыс, керіс тоқталып,

Насырға – айғай шаппады.