На нашем сайте вы можете читать онлайн «Планета ў падарунак». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Легкое чтение, Фантастика, Зарубежная фантастика. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Планета ў падарунак

Автор
Дата выхода
27 мая 2024
Краткое содержание книги Планета ў падарунак, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Планета ў падарунак. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Людмила Рублевская) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Описание книги
Новая кніга з серыі «Сучасная беларуская літаратура» сабрала творы ў жанры фантастыкі і містыкі. Апавяданні і аповесці, надрукаваныя ў кнізе, апісваюць жыццё на іншых планетах, а таксама зямное, блізкае – тое, што побач, але пры гэтым не меней цікавае і неверагоднае.
Адрасуецца шырокаму колу чытачоў.
Планета ў падарунак читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Планета ў падарунак без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
– Давай будзем спаць, цётачка, – адказала Галя.
– Не-е, выспацца паспееш. Калi дзецi, гэта yжо сям’я… А без iх… Тут мне, ведаеш, сны дзiyныя пачалi снiцца. Ты yсё па сваёй кватэры там, у Мiнску, з нейкай падушачкай хадзiла… І я побач была. І yжо гляджу: няма y тваiх руках падушачкi той… Бо-о, Галю, пытаюся, а дзе ж падушачка?! А ты адказваеш: украy нехта, во-о, проста тут… на вачах!
Галя прытаiла дыханне, слухала, а цётка Маня працягвала:
– Ну i што ж ты маyчыш, не пытаешся, да чаго гэты сон можа быць?! А пэyна ж, цiкава… Дык я табе патлумачу… Падушачка тая – Вiця твой.
Галя ажно засмяялася:
– Табе б фiлосафам, цётка Маня, быць. Але ж да мяне з Вiцем тваю фiласофiю нiяк не прывяжаш. Адна я y яго, цётка, адна! І давай спаць будзем.
Яна, Галка, тады нават i падумаць не магла, наколькi памылковымi былi тыя ейныя словы. Але падсвядома штосьцi рупiла, i yжо назаyтра пачала яна збiрацца назад, у Мiнск. Паехала не на электрычцы, як заyсёды гэта рабiла, а на аyтобусе.
Потым, калi Галка шмат разоy згадвала гэты момант, здзiyлялася самой сабе, таму, што яе абурыла не сама прысутнасць гэтай жанчыны-дзяyчынкi y ейнай кватэры, а тое, што яна была y ейным, Галчыным, халацiку, накiнутым на джынсы i топiк. З ваннага пакоя выйшаy Вiктар, сказаy з усмешкай, але яна была нiбы прыклееная на твары:
– Галiк, бачыш, у нас госцi.
Жанчына-дзяyчынка адвярнулася i адазвалася, хмыкнуyшы:
– Ты не да месца прыдурваешся. Не рабi з сябе iдыёта!
«З характарам яна», – падумала Галка, не зважаючы на чаромхавыя галiнкi, якiя yсё падалi i падалi… Вiктар пачаy паднiмаць iх, а потым проста згроб i шпурнуy у сметнiцу.
– Пройдзем у спальню, – сказаy ён Галцы. – Пагаворым.
Яна паслухмяна пайшла за iм.






