Планета ў падарунак

Падбягае бацька, бярэ брата да сябе на рукi, а яна бы yрасла y зямлю, i яе перапаyняе радасць: «Я yратавала брата! Я не дала яму yпасцi на зямлю!»

Уратавала тады, а цi yратуе цяпер? Каб не выдаць брату, што яна плача, пачала развiтвацца. Пра тое, што збiраецца ехаць на сустрэчу з прафесаркай, яму нiчога не сказала. Страшна было марна абнадзеiць, але надзея жыла y ёй самой. Бываюць жа выпадкi, бываюць… Яна помнiла, як з год таму на рынку нейкая гаваркая сялянка прапаноyвала ёй мёд: «Купi, купi, кабетка, не пашкадуеш.

Ён у нас лекавы. У мужа было падазрэнне на рак, а як нашча па сталовай лыжцы вядро мёду з’еy, што куды i падзелася». Яна тады падумала: «Харошая ты мая, каб у яго той самы рак быy, не дапамагло б i вядро мёду». І вось цяпер сама спадзяецца на цуд, за нiтачку хапаецца, але, пагаварыyшы з Тамарай Максiмаyнай, калi яны з сынам прыехалi y Бараyляны, зразумела, што спадзявання няма.

– У мяне не шмат часу, – сказала Даманеyская, як толькi яна пераступiла парог кабiнета i села y крэсла, на якое паказала прафесарка.

 – Таму давайце без лiшнiх слоy, адразу сутнасць, што вы ад мяне хочаце пачуць?

– Цi ёсць надзея? Год таму брату зрабiлi аперацыю на страyнiку. Пухлiна была, але не злаякасная. І вось у канцы жнiyня – страшэнны боль, з дому на насiлках выносiлi. Прайшоy абследаванне, жонцы сказалi, што выявiлi метастазы y забрушынных лiмфавузлах. Доyга y бальнiцы не трымалi, дома колюць морфiй… Можа, варта яму прыехаць сюды на абследаванне?

– А як вы яго давезяце, калi yжо морфiй колюць? Мала што y дарозе?.

. Машына сапсуецца, хто тады што yколе. Да таго ж у Магiлёве добрыя yрачы, новы анкалагiчны корпус выдатна абсталяваны. Там усё найноyшае. Магiлёyшчыну ж зачапiy Чарнобыль… – Даманеyская на момант задумалася i спытала: – Хто y яго быy доктар, прозвiшча назваць можаце? Мне трэба падрабязны дыягназ ведаць.

Лiна помнiла прозвiшча доктара, у яе быy i нумар ягонага бальнiчнага тэлефона, неаднойчы даводзiлася званiць, распытваць… Дастала з сумачкi запiсную кнiжку.

– Дайце яе сюды, – папрасiла Тамара Максiмаyна. – Пакажыце, дзе тут нумар у вас запiсаны. Я паспрабую пазванiць доктару…

Ён аказаyся на месцы. Але iхняя размова, з якой Лiна мала што зразумела, была кароткай. Даманеyская паклала трубку.

– Абпраменьвання ён ужо не вытрымае, можа на стале памерцi. У яго метастазы большыя за два сантыметры y дыяметры.

– Тамара Максiмаyна, калi ласка, што гэта значыць? – устрывожылася Лiна.