Нелюбімыя гінуць

Вызвалiyшыся, Айшэ нейкi час сядзела на зямлi i yтрапёна yзiралася y твар чалавека, якi, вiдавочна, выхапiy яе i нямко з самага пекла. Праyда, самому не пашэнцiла, праз усю спiну наyскос гузiкамi чарнелi тры кулявыя раненнi. Твар рускага быy спакойны, быццам ён спаy, па скронi цякла кропелька поту. Вось кропелька трапiла на ружовы крывулiсты шнар праз усю даyнавата не голеную шчаку i застыла, не змагла пераадолець гэтую перашкоду.

Айшэ не заyважыла, як побач з iмi з’явiлiся вайскоyцы i адразу схiлiлiся над ляжачым.

– Што з iм? – падымаючыся на ногi, спыталася Айшэ.

Вусаты салдат знiзу yверх цяжка зiрнуy на жанчыну i, злосна мацюкнуyшыся, крыкнуy:

– Валi адсюль, сцерва!.. З-за цябе камандзiра забiлi!..

5

Люба расплюшчыла вейкi, пацягнулася, адразу yзгадала yсё, што адбылося ноччу, i, галоyнае, намер фрау Эльзы пабудзiць яе а шостай гадзiне. Пашукала вачыма гадзiннiк, убачыла яго на тумбачцы i, згледзеyшы, што стрэлкi вось-вось стануць на шэсць, рэзка адкiнула коyдру, а разам адкiнула i рэшткi сну, неспакойнага, як забыццё.

Стомленасцi не адчувала, усе думкi былi скiраваны на запланаваную эканомкай сустрэчу з панам Гансам, цяпер ад ягонай прыхiльнасцi будзе залежаць далейшы лёс Любы. Хуценька прыбрала ложак, апранулася y ружовы халат i yжо накiравалася y ванны пакой, як у дзверы даволi гучна i патрабавальна пастукалi.

– Люба, пара yставаць, – гукнула фрау Эльза.

Люба крутнула ручку засаyкi i расчынiла дзверы. Эканомка была y тым жа строгiм, без адзiнай складачкi, светла-шэрым гарнiтуры, валасы гладка зачэсаныя i сабраныя на патылiцы y кульку, на шчоках трошкi румянаy, вочы халодныя, быццам i не было памiж iмi начной прыхiльнай размовы, i y дадатак – ледзь кранутыя бляклай памадай вусны, якiя рабiлi твар падобным на бяздушны манекен. Гэтую нязвыклую для Любы строгасць парушала бялюткая блузка з вясёлым карункавым каyнерыкам.

Фрау Эльза заyважыла захапленне y вачах пакаёyкi, i ледзь прыкметная yсмешка кранула куточкi вуснаy.

– Ты, мiлачка, пры поyным парадзе павiнна сустракаць мяне y шэсць гадзiн ранiцы на кухнi, – уваходзячы y пакой, незласлiва паyшчувала Любу эканомка. – Але на сёння зробiм выключэнне, нават касманаyты маюць права на адаптацыю.

– Мне б будзiльнiк, – зноy адчуваючы сябе вiнаватай, насцярожана прамармытала Люба.