Парыж, Эйфелева вежа і…

– Так, Гурскi, – Алесь рэзка адхiснуyся ад мiлiцыянера, абурана yскрыкнуy: – Навошта цiскаць галаву? Вы ж не доктар!

Ён хацеy яшчэ нешта сказаць, але гэтае iмгненнае абурэнне нечакана вострай пякучай стрэмкай усмакталася y свядомасць, i Алесь з горкай трывогай, напоyненай кепскiмi прадчуваннямi, успомнiy прыезд у Мiнск, прыгадаy жонку, брата i yсё, што здарылася напярэдаднi. «Я сёння занятая… занятая… занятая…» – званiцай гуло y скронях. Стала цяжка дыхаць, замiнаy саленаваты камяк, што крыyдай падкацiy пад самае горла.

Халодныя y сваёй рашучасцi вочы запрамянiлiся адчайнай непакорнасцю, растрывожаныя пачуццi прагнулi помсты. Алесь глядзеy на прапаршчыка так, быццам той у нечым перад iм вiнаваты.

Змены няроyнага настрою вадзiцеля прапаршчык зразумеy па-свойму i, каб яго супакоiць, лагодна сказаy:

– Не, не доктар… Я лепш за доктара… Я мiлiцыянер… А галаву агледзеy, каб упэyнiцца, што адсутнiчаюць цялесныя пашкоджаннi.

– Кажу афiцыйна: пашкоджанняy няма… Прэтэнзiй таксама, – катэгарычным тонам заявiy Алесь i паспрабаваy зашпiлiць кашулю, але марна: гузiкаy не было.

 – І y машыне спаць маю права… Не забаронена… Канешне, калi за ноч законы не памянялiся…

– Не забаронена, калi «мерседэс» належыць Вам, – умяшаyся y гаворку другi мiлiцыянер i строга запатрабаваy: – Пан Гурскi, пакажыце дакументы i раю не шукаць новых праблем…

– Ну-у, калi па-а-н… Калi абяцаеце праблемы… Тады калi ласка… – Алесь усмiхнуyся i скептычна, мiжвольна iкаючы, выдыхнуy: – Ц-ц-япер для мяне м-м-ашына – сапраyды, i-i-i дом, i-i-i крэпасць… А-а-а праблем… i-i-i без вас… в-в-ышэй даху…

Ён няспешна на yсе гузiкi зашпiлiy пiнжак, прыдзiрлiва агледзеy сябе y салонным люстэрку, паправiy на голай шыi гальштук i, выцягнуyшы з нагруднай кiшэнi партманет, аддаy прапаршчыку.

Пакуль мiлiцыянер вывучаy паперы, намацаy у бардачку бутэльку, радасна yскрыкнуy:

– А калi я дома, то i выпiць не грэх, – але, убачыyшы, што гэта шампанскае, скрывiyся, быццам пракаyтнуy нешта кiслае, кiнуy бутэльку на пасажырскае сядзенне, горка выдыхнуy: – Сёння шампанскае не для мяне, сёння душа патрабуе мацнейшага…

– Паперы y поyным парадку, – казырнуy прапаршчык, – а вось з Вамi, вiдаць, нешта кепскае здарылася… Мы можам дапамагчы?.

.

– Дзякуй, ужо дапамаглi… Вярнiце дакументы i пакiньце мяне y спакою!

– У прафiлактычных мэтах часова канфiскуюцца ключы, вадзiцельскае пасведчанне i тэхнiчны пашпарт.