Вяртанне з апраметнай

Куды падзелiся блазнота i пажадлiвыя крыyляннi! Ён, услужлiва прагнуyшыся, адчынiy дзверы, твар свяцiyся такой трывожнай радасцю, быццам ён выйграy у латарэю не меней як машыну, але яе могуць аддаць камусьцi iншаму.

– Сяргей Мiкалаевiч, нашае Вам шанаванне, – прашапялявiy швейцар, i бяззубы рот скрывiла нешна падобнае на yсмешку. – Рады Вас бачыць з нявестай.

– А без зубоy табе нават лепей, – сур’ёзна зазначыy Калеснiк, паблажлiва ляпнуy швейцара па плячы i шматзначна паглядзеy на Ядзю.

Усё гэта было потым, праз некалькi месяцаy, а y тую навагоднюю ноч, у iх першую сустрэчу Ядзя не знайшла y сабе цвёрдасцi i, калi Калеснiк пасля таго, як адвезлi Шаyцова дахаты, прапанаваy зазiрнуць да яго «на кубачак кавы», пагадзiлася.

У Ядзi пачалося новае, нязведанае жыццё. Некалькi тыдняy праляцелi, як адзiн дзень. Яна нават, здаyшы сесiю, не паехала на канiкулы да бацькоy, засталася y Мiнску. Гэтымi днямi яна адчувала сябе на сёмым небе, цяпер i гадзiны не магла пражыць без свайго Сержа. Калеснiк, вярнуyшыся з войска, узнавiy вучобу на юрыдычным факультэце yнiверсiтэта, i адразу y Ядзi з’явiлiся новыя сябры i знаёмыя.

Яны часцяком, а дакладней, амаль кожны вечар, бавiлi час у рэстаранах, у нейкiх напаyлегальных начных клубах. Iншым разам Ядзя здзiyлялася: адкуль у студэнта грошы, каб так шыкаваць? Неяк нават наважылася запытацца y Сержа, але штосьцi стрымала, у душы з’явiлася незразумелая боязь пакрыyдзiць каханка. Ядзя паспрабавала выкiнуць з галавы розныя сумненнi, i праз пэyны час гэта yдалося, яна поyнасцю даверылася Калеснiку. Грошы i сапраyды перасталi яе турбаваць, усё yспрымалася як належнае.

Калеснiк, вiдавочна, быy закаханы, але, у адрозненне ад Ядзi, розуму не трацiy, паводзiy сябе разважлiва i памяркоyна. Увесь хатнi клопат ляжаy на ягоных плячах, да каханкi ставiyся ласкава, стараyся yва yсiм дагадзiць, улагодзiць, але y многiм быy цвёрды, нават жорсткi, праяyляy характар. Ядзя да сустрэчы з iм часцяком прагульвала заняткi y iнстытуце, асаблiва першую пару, а Калеснiк не дазваляy.

Нават калi вярталiся дадому апоyначы, да вучобы ставiyся не па-студэнцку сур’ёзна. Гэта спярша трывожыла, Ядзя нават шукала нейкiя тлумачэннi, але адразу супакойвалася, пачуyшы: «Мацi маiх дзяцей будзе i прыгожая, i разумная…»

Потым Калеснiк настаяy, каб Ядзя з iнтэрната пераехала да яго, у трохпакаёвую бацькоyскую кватэру. Сержавы бацькi працавалi за мяжой, iх камандзiроyка заканчвалася праз тры гады, а iншай раднi y Калеснiка не было.