Вяртанне з апраметнай

Ёй не хапала паветра, Ядзя задыхалася, але зрабiць нiчога не магла, рукi з апошнiх сiл, больш па iнерцыi, адштурхоyвалi таyстуна, пакуль раптам пальцы выпадкова не зачапiлiся за шнур вiсячага над ложкам бра.

Рашэнне прыйшло адразу. Яна намацала выключальнiк, замiргала святлом. Лысы не звярнуy на мiрганне анiякай увагi, а Ядзi было yсё роyна, што станецца з ёй, што зробiць Калеснiк, калi yбачыць яе y гэткiм стане, толькi аднаго нясцерпна жадала – скiнуць гэтую брыдкую, потную тушу i вызвалiцца ад пякучага болю y жываце…

Ядзя не чула, як Калеснiк адмыкаy дзверы, не бачыла, як хаyруснiкi yвайшлi, толькi y нейкi момант усiм целам адчула, як гвалтаyнiк раптам сутаргава затузаyся, ва yсе бакi пырснула кроy, лысая галава безжыццёва звалiлася на яе плячо.

Першы спахапiyся Iван. Ён перакулiy лысага i, не зважаючы на расхрыстаную, голую Ядзю, iстэрычна закалацiy яго далонямi па шчоках. Галава клiента безжыццёва хiсталася з боку y бок, застылыя абыякавыя вочы глядзелi y столь, па твары, шыi, грудзях ручайкамi сцякала кроy.

– Ён не дыхае! – роспачна крыкнуy Iван i адвярнуyся, яго званiтавала.

Калеснiк агледзеy усiх злым, нерухомым позiркам, кiнуy на падлогу бутэльку з-пад шампанскага, з якой Ядзя колькi часу таму частавала лысага, сеy у крэсла, цяжка yздыхнуy:

– Што тут здарылася, чаму ён не спаy?

Ядзя, яшчэ не асэнсаваyшы yсяго, надрыyна галасiла i таропка, дрыготкiмi рукамi спрабавала нацягнуць на сябе разарваную сукенку, але гэта ёй нiяк не yдавалася.

– Выкiнь гэтую анучу! – нервова крыкнуy Калеснiк i працягнуy жанчыне прасцiну. – Прыкрыйся i расказвай. А ты, – кiнуy ён Iвану, – пакiнь у спакоi мерцвяка, аплявухамi не падымеш.

– Ён узяy мяне сiлай, я нiчога не магла зрабiць, – наyзрыд галасiла Ядзя.

– Не скуголь! – узвiyся Калеснiк. – Навошта цябе гвалцiць, калi ён ведаy, дзеля чаго сюды iшоy? Клiент не сумняваyся, што атрымае сваё.

Кажы праyду: ён мёртвы i я павiнен ведаць сапраyдную прычыну.

Ядзя закрыла далонямi твар, галасiла:

– Я думала, ён спiць, i хацела забраць з кiшэнi грошы…

Ядзя не дагаварыла. Калеснiк моцна yдарыy кулаком у твар, i яна другi раз за апошнiя паyгадзiны страцiла прытомнасць. Калi расплюшчыла вочы, Серж пырскаy на яе вадой, Iвана не было, мярцвяк ляжаy побач папярок ложка i yсё глядзеy у столь нежывымi, мутнымi вачыма.