Вяртанне з апраметнай

Усё пачалося з таго моманту, калi ён узначалiy групу па раскрыццi забойства капiтана Бусла. Першае, што ён зрабiy, – пазнаёмiyся з крымiнальнымi справамi, якiмi займаyся капiтан. Прачытаyшы пра спробу крадзяжу наркотыкаy з фармацэyтычнай фабрыкi, пра забойства y бальнiцы шафёра Кузаyкова, паспешлiвы арышт раней судзiмага Скакуна па мянушцы Князь, Астроyскi не сумняваyся, што менавiта на гэтай справе паслiзнуyся Бусел. Было не yсё ясна з чалавекам, якi тэлефанаваy капiтану. Ён пасля смерцi Бусла нiчым пра сябе не нагадаy, як скрозь зямлю правалiyся.

Адсюль i думка: а цi не спецыяльна ён так рабiy? Чаму невядомы, цi, як яго ахрысцiy капiтан, «добраахвотнiк», выбраy менавiта Бусла? Чаму не пракурора, не суддзю? I потым, не зусiм зразумелая паспешлiвасць, з якой Бусел затрымаy Князя, i ягоная yпэyненасць, нават перакананасць у дачыненнi Скакуна да забойства Кузаyкова. Капiтан – сышчык вопытны, давяраць на yсе сто працэнтаy «добраахвотнiку» не мог. Значыць, было нешта яшчэ, чаго y рапартах Бусла няма. У Князя алiбi створана самой мiлiцыяй: у ноч забойства быy затрыманы y п’яным стане на вакзале i змешчаны y выцвярэзнiк. Ён, канечне, атрымае сваё за захоyванне зброi, але ж у раскрыццi забойства шафёра фармацэyтычнай фабрыкi i капiтана Бусла анiякiх зачэпак. I яшчэ адна акалiчнасць устрывожыла Астроyскага. На фармацэyтычную фабрыку ён накiраваy лепшых агентаy. Яны мелi неабходную адукацыю, добра складзеныя легенды, але на трэцi дзень адзiн «выпадкова» трапiy пад электракару i зламаy нагу, другi y абедзенны перапынак выпiy бутэльку кефiру i з цяжкiм атручваннем быy дастаyлены y бальнiцу. Канечне, усё выглядала праyдзiва, толькi Астроyскi зразумеy, што агенты рассакрэчаны i яшчэ добра адкруцiлiся, раз засталiся жывыя. I яшчэ ён зразумеy, што працуе y правiльным накiрунку: як толькi знойдзе забойцу шафёра i тых, хто гэта задумаy, стануць вядомыя i забойцы капiтана Бусла. Хоць цяпер раскрыццём забойства Кузаyкова займаюцца iншыя людзi, маёр вырашыy весцi паралельнае следства. Але пра гэта нiхто не павiнен ведаць, ляпсус з агентамi на фармацэyтычнай фабрыцы – вельмi наглядны i не даравальны таму прыклад. Iдэя накiраваць на гарадскi кiрмаш свайго чалавека, прафесiйнага сышчыка, узнiкла не адразу. Маёр не надта спадзяваyся на поспех, але трэба было рызыкаваць. Па-першае, капiтан Бусел узгадваy у сваiх паперах кiрмаш, пра яго гаварыy «добраахвотнiк». Арыштаваны Князь таксама сцвярджаy, што купiy зброю на кiрмашы y каyказцаy.