Рыцар Янка і каралеўна Мілана. Каралеўству патрэбны героi

Там, дзе ён праскочыць на сваiм златагрыyным канi, застаецца толькi выпалены след. Такi ён магутны!

– І хiба няма яму якой рады?

– А як жа, калi ён бессмяротны?

– Хiба ж такое бывае?

– Ну, можа, i не зусiм бессмяротны, але, кажуць, калi y яго нават галаву адсячэш – замест яе з’явiцца новая, бо y яго iх сем!

– Ну i справы…

– Але i гэта яшчэ не yсё. Памятаеце, як скончыy Волх?

– Ха, вядома ж! Па заслугах! У пашчы Цмока, якога ён доyгiя гады трымаy у няволi.

– Гэта так. Але пра кiй ягоны памятаеце?

І тут Янка з Мiланай прызадумалiся.

Падаецца, яны памяталi yсё яскрава i дасканала, як Цмок адным рухам заглынуy Волха. А што далей было?..

– Што ж, дазвольце я вам нагадаю? Ён праглынуy таго ведзьмака, як закуску, а кiй папросту выплюнуy, бы калыпок, што захрас у зубах.

– А, так, – нарэшце yзгадалi яны тую карцiну. – Кудысьцi далёка-далёка, што i не было вiдаць.

– Пэyна, недастаткова далёка. Яго ваяры адшукалi кiй. Так яны мелi хоць якi шанс уласкавiць гнеy аyдавелай каралевы пасля таго, як не здолелi абаранiць свайго yладара.

І дзякуючы гэтаму маглi разлiчваць на лiтасць у Семаргала. Падацца iм больш не было куды. Семаргал сабраy магутнае войска i захапiy наша паслабленае y бiтве каралеyства. Для больш моцнага войска гэта амаль не склала цяжкасцi. У нас не было анi шанцаy, анi сiл цягацца з iмi.

– Падаецца, iзноy прыйдзецца клiкаць Цмока на дапамогу, – разважлiва падсумаваy Янка.

– А вось тут i самае непрыемнае. На вялiкi жаль, няма больш Цмока. Семаргал добра падрыхтаваyся да нападу.

Ён выдатна разумеy, ад каго можа сыходзiць найбольшая пагроза для яго – ад нашага высакароднага Цмока. А можа, гэта была i помста. За тое, што Цмок з’еy Волха, мужа яго пляменнiцы.

Брат з сястрой на хвiлiну змоyклi, ачомваючыся ад гэткiх навiн.

– Але ж як яны здолелi забiць Цмока? – не хацела yсiм сэрцам верыць у гэта Мiлана. – Ён жа быy непераможны.

– На кожнага знойдзецца свая бяда.

– Ахiлесава пята, – выказаyся Янка.

– Прабачце, што? – не зразумеy Вуж.

– Гэта y нас так пра слабое месца кажуць, праз якое можна нанесцi нечаканую шкоду.

– Так, магчыма. Вось i ён знайшоy спосаб, якiм можна перамагчы Цмока. І yсё пры дапамозе таго вядзьмарскага кiя. Семаргал, вiдаць, адшукаy у старажытных кнiгах, як надаць кiю моцы, каб знiшчыць любога цмока. Высветлiyшы, дзе Цмок хаваецца, ён вычакаy, калi той засне, пракраyся са сваiмi ваярамi ды yторкнуy загавораны кiй у слабое месца Цмока, што пад самай пашчай на горле.