Жонка на гадзiну

І сапраyды, падвох: замест пазначаных 90–60–90 атрымалiся yсе 120–90–120.

– Мне вашы параметры таксама падабаюцца, – кажу ёй, – але y аб’яве iншае было напiсана…

Трэцяга спаткання зусiм не адбылося, бо дзяyчына адразу сказала: «Згодная на yсё. Хоць зараз пад вянец. Але спачатку – самы модны рэстаран, потым – Мальдзiвы…»

– Выбачайце, памылiyся нумарам, – хутка пралапатаy я i адключыy тэлефон.

Пасля гэтага сам размясцiy у газеце аб’яву: «Забяспечаны бiзнесмен шукае сiмпатычную дзяyчыну для сур’ёзных адносiн».

Вядома, наконт бiзнесмена я зманiy, але чаго не зробiш дзеля таго, каб ажанiцца.

Пiсьмы на электронную пошту пачалi прыходзiць адно за адным. Першае з iх гучала так: «Выйсцi замуж за бiзнесмена – мая мара». Думаю: «Ага, падстаyляй кiшэнь!» Таму адказваю: «Прабачце, калi ласка, але памарце пра каго-небудзь iншага».

Другое было наступнага зместу: «Я звычайная сiмпатычная дзяyчына, якая не мае грошай. Канечне, хочацца выйсцi замуж па каханнi. Але ад забяспечанага мужа не адмовiлася б».

Даю адказ: «Варта заyсёды верыць у цуды».

Трэцяе аказалася кароткiм: «Не жадаеце быць маiм забяспечаным зайчыкам?» Адказваю: «Згодны быць толькi львом. А капусту шукайце y iншым месцы».

Пасля прагляду электроннай пошты заглянуy у сацыяльныя сеткi. На адной старонцы дзяyчына напiсала так: «Жадаю мець побач моцнае мужчынскае плячо, у якога будзе дастаткова грошай на нашу будучую кватэру». На другой значылася: «Жадаю мець сапраyднага мужчыну, у якога yсё ёсць».

На трэцяй адразу папярэджвалi: «Хлопцам з перыферыi не адказваю».

Так у мае «сеткi» нiхто i не трапiy. Але вопыт з’явiyся.

На гэтым я вырашыy прыпынiць пошукi будучай жонкi. Мне ж толькi сорак гадоy, пачакаю яшчэ. Можа, якiя iншыя – больш новыя – метады пошуку з’явяцца?..

Як Вiнцук «хваробы» пазбавiyся

Вiнцук быy заyзятым футбольным балельшчыкам. Часам увесь дом чуy, як ён святкаваy гол. Да таго ж не абыходзiлася без абавязковага атрыбуту – пiва – i каментавання ходу матча.

Гэта не падабалася жонцы Аyдоццi, якой даводзiлася самастойна займацца хатнiмi справамi. Аднойчы яна не вытрымала i звярнулася да мужа з папрокам:

– Ты б хоць кран адрамантаваy! У мяне адной на yсё рук не хапае.

Вiнцук на iмгненне адарваyся ад тэлевiзара, зiрнуy на жонку.

– А ты лiчыш, што мне лёгка? Пасля футбола мне нi на што iншае моцы не хапае. Эмацыянальнае выгаранне асобы. Чула пра такое? Вось што робiць са мной гэткая «хвароба».