На нашем сайте вы можете читать онлайн «Тэатр шчасьлівых дзяцей». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Детские книги, Зарубежные детские книги. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Тэатр шчасьлівых дзяцей

Автор
Дата выхода
18 июня 2021
Краткое содержание книги Тэатр шчасьлівых дзяцей, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Тэатр шчасьлівых дзяцей. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Ольгерд Бахаревич) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Описание книги
«Тэатр шчасьлівых дзяцей» – гэта беларускае фэнтэзі з элемэнтамі палітычнага трылеру. Дзіцячая кніга, якую, спадзяецца аўтар, будзе цікава прачытаць і дарослым. Як выбрацца з пасткі, ня маючы ні тэлефона, ні зброі, і знайсьці зьніклых сяброў? Колькі твараў у туману? Што такое гісторыя – і калі канчаецца мінулае? Якую таямніцу хаваюць нашыя бацькі – і ці чуе нас Бог, калі мы маўчым? Гэтымі пытаньнямі задаюцца героі кнігі, Лявон, Анцік і Юля, нечакана апынуўшыся ў таямнічым краі, які ня знойдзеш ні ў Вікіпэдыі, ні на школьных мапах.
Тэатр шчасьлівых дзяцей читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Тэатр шчасьлівых дзяцей без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
«Чаму? Як гэта чаму?»
«Ну вось чаму калi мы крычым, у вас галава пачынае менавiта балець? Чаму яна не пачынае, напрыклад, дымiцца? Цi падскокваць, як мяч?» – Юля заматляла галавой, быццам ненармальная, каб паказаць, як галава можа падскокваць на шыi. А потым падышла да Кабiнета Кабiнетавiча i паглядзела на яго зьнiзу yверх так, што ён ажно пабляднеy ад страху.
«Ну… – сказаy Кабiнет Кабiнетавiч i пацёр сабе нос. – Таму што. Таму што дзiцячыя галасы – гэта моцныя раздражняльнiкi. Асаблiва дзявочыя. У дзяyчат яны такiя высокiя, што нэрвовая сыстэма…»
«Ясна.
«… такiя высокiя, што нэрвовая сыстэма чалавека мусiць на iх адгукацца, – сказаy Кабiнет Кабiнетавiч, прапусьцiyшы мае словы мiма сваiх кабiнетных вушэй. – Калi я чую вашыя крыкi, я пачынаю пра iх думаць. Толькi пра iх. І не магу засяродзiцца на сваёй працы. Я нi на чым больш не магу засяродзiцца. Разумееце, дзецi?»
«Не!» – сказалi мы хорам, хоць нам усё, абсалютна yсё было зразумела.
«Вось у мяне, напрыклад, калi нехта крычыць, пачынае балець палец, – сказала Юля. – На назе. Вось гэты».
І яна пачала здымаць шкарпэтку. Шкарпэтка не здымалася, i тады Юля задрала нагу i yчапiлася y яе зубамi. Мне было за яе так сорамна, што я пачаy вырываць шкарпэтку y яе з рота.
«А y мяне, калi нехта крычыць, пачынае балець зуб, – сказаy Анцiк. – Толькi яго yжо вырвалi».
І ён падышоy да Кабiнетыча, стаy перад iм на табурэтку i раскрыy рот так шырока, быццам сядзеy у зубнога.
А я нiчога не сказаy. У мяне нiчога не балела, таму што мае бацькi нiколi не крычалi. Нi на мяне, нi адно на аднаго.
«Карацей, займiцеся сваiмi гульнямi i каб больш я ня чуy нiякага ляманту», – сказаy Кабiнет Кабiнетавiч, схаваyся y сваiм цёмным кабiнэце i зачынiy за сабой дзьверы.
Мы чулi, як ён, крэкчучы, зноy усаджваецца за свой кампутар.
«Давайце i праyда будзем цiшэй, – прапанаваy я. – Мне яго неяк шкада».
«Каго? Кабiнетавiча?» – спытаy Анцiк.
«Ну так».
«Гэта таму што y яго балiць галава, – сказаy Анцiк.







