Новая Зямля: Куканія

Ён забраyся y пярэднюю частку аэрабарлiны i yхапiyся за штурвал пад празрыстым брылём, а Шнар сеy ззаду, ля Юргеля i Лёдзi, якiх упiхнуy перад сабой. Кодаyб быy пазавальваны прыпасамi, i яны прыладзiлiся на борце, прыткнуyшы ногi туды, дзе знайшлося хоць троху месца.

Стары Дымша памахаy на разьвiтаньне i пасьпяшаy у бок аканомскага дамку з скруткам, якi яму перадаy Шнар. Тымчасам той дастаy з-за пазухi нейкую паперчыну, што йльсьнiлася y лiлейных прамянёх, i варушыy губамi, водзячы па ёй пальцам.

Прокша надосталь азiрнуyся i, вiдаць, застаyся yсiм задаволены.

На сёньня ня так шмат iнфармацыi пра эпоху Выправы засталося y базах Крэсовых плянэтаy. Але дзякуючы новазямельскiм крынiцам нашым прагiсторыкам удалося аднавiць прыкладную карцiну.

З Альдрэмы y Блiзкiх Сьветах выправiлiся тры заркалёты: вiцiны «Палямон» i «Князь Гедзiмiн» i лыжва «Вiтаyт Вялiкi» з самым Банiхватам на борце. Як толькi заркалёты выйшлi y Загранiчча, пераходнi настойлiвым парадкам прымусiлi яго расказаць пра таямнiчую плянэту i yмовы жыцьця на ёй у дробязях.

З аповеду вынiкала, што яна зусiм не была Выраем i мала паходзiла на першапачатковае апiсаньне, якiм iх прывабiy быy Мiнгайла-Азярэвiч.

Той спрабаваy запярэчыць, што гэта yсяго-ткi ягоная вiзiя, якая стацьме явай, варта адно yсiм разам прыкласьцi пэyныя намаганьнi. Але такая схалястычная пазыцыя не знайшла будзь-якога водгуку. На «Вiтаyце» выбухнуy бунт. Апошняю кропляю сталася сьцiплае прызнаньне Мiнгайлы-Азярэвiча, што на першым прыстанку Пераходзiнаy сабе ён адводзiy турботную i незайздросную ролю Панплянэтнага князя Банiхвата І.

Ад гэтага моманту ягонае зьнявечанае цела працягнула шлях у мiжзорнай прасторы без дапамогi фатонных рухавiкоy.

Кiраваньне караблём перайшло y рукi бессаромнага лотрыка Ёшкi Курдупля – махляра, якому на Старой Зямлi пагражаy перасьлед i анiгiляцыйнае пакараньне (гл. GR. S.M. №54672 Архiву Галяктычнага Рэгiстру), – ды ягоных спасьпешнiкаy.

Ёшка выйшаy на сувязь з «Палямонам» i «Гедзiмiнам», якiя ляцелi y зададзеным бартавым кампутарам кiрунку, i сьцiсла абрысаваy сытуацыю. Паязджане не yхвалiлi непапраyных дзеяньняy на «Вiтаyце», выказаyшы пэyныя анталягiчныя yвагi што да маральна-этычнага боку пазбаyленьня жыцьця, i нагадалi пра немiнучасьць кары, адпаведнай злачынству. Ёшка, аднак, не пажадаy ублытвацца y мэтафiзычныя спрэчкi.