Новая Зямля: Куканія

Гэта yсяго-ткi назва касьмiчнага карабля, на якiм нашыя продкi калiсь прыляцелi y Вiльню з-па-за зораy.

– Юргелю, – Яyнут паглядзеy на яго, як на дурненькага, – годзе чаyпсьцi лухту. Вернемся лепей да Аyцiмы. Што здарылася далей? Мяркую, на тым твае прыгоды ня скончылiся.

– Мне прыйшлося абысьцi yсю вёску, каб пераканацца, што нiдзе няма нi чыгункi, анi аэрабарлiны, анi якога iншага транспарту. Тады я вырашыy падначаваць у Аyцiме – мая памылка, – а справы рабiць з раньня. На беразе якраз знайшоyся заезны двор.

– «Leli kreklai», – уставiy Яyнут.

– Гаспадар недалiкатна адмовiy мне y прыёме i праявiy беспадстаyную агрэсiю на пустым месцы.

Яyнут узьняy брыво i выразна паглядзеy на яго.

– Наколькi я ведаю Бутыгейда, трэба добра пастарацца, каб яго yгнявiць.

– Мажлiва, я не разабраyся ва yсiх звычаях i забабонах i выказаy занадта яyную цiкаyнасьць да ягонае дачкi, – несхаць прызнаy Юргель. – Нельга выключаць падобную магчымасьць, хоць вiнавацiць мяне ну нiяк не выпадае. Вочы y дзевухны такога кшталту, што адвесьцi позiрк проста немагчыма, калi ты мяне разумееш.

– Твая праyда. Прырода запраyды надзялiла Аргелу выбiтнымi… гм-м-м… вачыма.

– І бацькам, няздольным сьцямiць, што такi дар няможна замыкаць у чатырох сьценах – iм трэба дзялiцца з кожным, хто прагне дакрануцца да прыгажосьцi.

– Брак Бутыгейдавага цяму летась адчуy на сваёй скуры Пясьцiла. Гэта i ёсьць здарэньне, па якiм мы больш не спыняемся y Аyцiме. Прыпускаю, Бутыгейд разглядае yласную дачку як прыкметную шыльду, на якую можна заглядацца, але не… гм-м-м… дакранацца да яе, як ты выказаyся.

– Не магу не заyважыць, што васпан зачаста гмыхаеш, як згадваеш жаночыя вабноты. Няyжо гэта сарамлiвасьць?

– Глупства, – гыркнуy Яyнут, але yзяy сябе y рукi, убачыyшы хiтрынку y Юргелевых вачох. – Як бы там нi было, Пясьцiлу пашэньцiла больш за тваё: Бутыгейд выштырыy яго адно пад ранак.

– Ага! Дык гэта яму я мушу падзякаваць за ласку, што мне yчынiлi y «Лелi крэклях». Уцякаy стуль як ад халеры.

– Яшчаркi завуцца жывойтамi. Яцьвягi iх гадуюць: аб’язджаюць i выкарыстоyваюць у гаспадарцы.

Яyнут з Юргелем пэyны час памаyчалi, гледзячы, як вуглi бралiся сiвiзной, i слухаючы смалiстае пастрэльваньне вагню.

– Такiм парадкам, я схiльны прыняць прапанову васпана.