Новая Зямля: Куканія

Вярнуyся Стары Дымша i нешта яму казаy, але ён ня yслухваyся. Вiтаyчане прыцягнулi назад Лёдзю, у йрванай сукнi i зь сiньцом пад вокам. Яна абыякава глядзела перад сабою i больш не крычала.

Часткаю свае сьведамасьцi Юргель спадзяваyся, што Касюта y грыднi зьнiзу прачнецца ад шуму ды ёкату i падыме трывогу. Але другою часткаю разумеy, што сам апаiy яе дрымай, каб не перашкаджала ласавацца смачнасьцямi з прыемнае аптэчкi.

З ступару Юргеля вывелi штурхялi вiтаyчанаy. Іх зь Лёдзяю прымусiлi падняцца i павялi yнiз, праз заднiя дзьверы y парк.

Ён азiрнуyся на маёнтак без спадзеву yбачыць яго яшчэ калi.

Ужо з здымкаy Зарфаля было зразумела, што Новая Зямля цi не йдэальна адпавядае задуме, а па першых iнспэкцыйных адведках плянэты (калi Мiнгайла-Азярэвiч папрактыкаваyся y анамастыцы i тэхнiчнай краналёгii) ён пераканаyся y тым напоyнiцу. Плянэта ляжала нетурбаваная y далёкiм Загранiччы воддаль любых касьмiчных шляхоy i правамоцтваy Галяктычнага Рэгiстру, на самым ускрайку Незнанi зь яе непазнавальным чарноцьцем.

Умовы здавалiся прыдатнымi для жыцьця, але не такiмi лагоднымi, як на Старой Зямлi: Аксамiтная Лiлея была значна халадзейшая за Сонца, – адпаведна розьнiлiся сярэдняя тэмпэратура паветра i iншыя клiматычныя паказьнiкi; а вандроyныя цёмныя плямы на чырвоным карлiку часьцяком пакiдалi плянэту безь сьвятла на колькi хвiлiнаy. Найлагоднейшым кантынэнтам з трох была палесiстая Куканiя, найсуворайшым – вульканiстая Зямля Чорнае Лопаyкi.

Такiя yмовы, на думку галавы ККД, гартавалi б характар пераходняy i не дароyвалi гультайства i бязьдзейнасьцi. А халодныя бяззорныя ночы (часамi было вiдаць хiба сузор’е Ганчакоy) зь мёртваю Марэнаю y нябёсах мусiлi нагадваць новазямельцам пра найвышэйшую абыякавасьць Сусьвету, мацуючы iх мужнасьць i звычку спадзявацца адно на сябе самых.

Скорым часам рэчаiснасьць выправiла найбольш утапiчныя часткi пляну Мiнгайлы-Азярэвiча. Валянтэраy для Пераходзiнаy на Новую Зямлю ён гэтым разам вырашыy набiраць выключна зь беларусаy: то бок тых, хто лiчыy сябе iдэйнымi нашчадкамi напаyмiтычнага народу.

Паводле задумы, стрыжнем новага чалавецтва мелi стацца сьведамыя навукоyцы i людзi творчых прафэсiяy. Але на заклiк пакiнуць родны кут дзеля невядомае плянэты, зьмяшчэньне якое трымалася y таямнiцы, пагадзiлiся ня толькi i ня столькi яны.