АСРОРНОМА

Худовандо, басе бечорадирмен,

Шу фикрат бирла кўкси порадирмен.

Танимда гарчи йўқдир бир нишонинг,

Вале жонимдадир ёди ниҳонинг.

Сенга пайвастадир шу ақлу жоним,

Шу боис гавҳарафшондир забоним.

155 Ўзинг мустағнийи филжумла олам

,

Тугатдим сўзни, бас, валлоҳи аълам…

Р?ккинчи мақола

Ҳазрати Расули акрам саллаллоҳу алайҳи вассалам васфида

Қани таъриф ўшал кўргувчи зотга,

Муносиб мадҳ садри коинотга?

Чу титрар ҳайбатидин бул дуогўй,

Тилим бўлгайму деб лойиқ саногўй?

Унинг зотига осмон сўйлади наът,

Ки тиллар қолди лол, сўзга не ҳожат?

Худо мадҳ этди зотин, ҳай, на хушдир,

Унинг номи Худо номига эшдир.

160 Муҳаммад содиқ ал-қавли аминдир,

Жаҳонга раҳмати лил-оламиндир

.

Муҳаммад- нури Оллоҳдин нишон ул,

Баҳодирликда тенгсиз паҳлавон ул.

Муҳаммад – зийнати ҳар икки олам,

Низоми дину дунё, фахри одам.

Шаклда – гавҳари дуржи нубувват,

Аслда – ахтари буржи футувват.

Руқумомузи сирри лоязолий,

Жаҳонафрузи иқлими маолий

.

165 Не эрмиш рози подшоҳий, билувчи,

Недир сирри илоҳий, сўйлагувчи.

Жаҳон – боргоҳида фарроши хушдир,

Фалак – масжидида бир хирқапўшдир.

Ҳамон одамки ул обу гил эрди,

Жаҳоннинг шоҳига жону дил эрди.

Эди Одамда ул нури вужуди,

Малак айлармиди йўқса сужудин?

Омонат эрди нур, оламга етди,

Кейин Одамдин Абдуллоҳга ўтди.