АСРОРНОМА

Унутгай ўзни бунда аҳли содиқ,

Сенинг ғам чекмоғинг бунда не лойиқ?

Яқинроқ борсанг Ҳазратга, муқаррар

Ёнарсен марди даргоҳ бўлсангам гар.

300 Сен, эй Руҳул амин, шу ерда тургил,

РЋРєРёРЅРјР°, ранжима, амри Р?лоҳ Р±СѓР».

Менга шогирд эрурсен, бўлма нолон,

Сўра, айтай надир эҳсону иймон…

Юриб сўнг ошди неча бир довон ул,

Деди: сен шунда қол, эшикда, Жибрил.

Сенга бул парда ортига ўтиш йўқ,

Ҳарам саҳнига одимлаб етиш йўқ.

Чу мен Ҳақ нурига парвонаман, зор,

Сен эрсанг ул товуспарга гирифтор.

305 Паноҳ Ҳақдин сўра, гар танти эрсан,

Сўзингни бошдин айт, пардин не дерсан?

Тумонат жонки, пурасрори ҳикмат,

Фидодирлар тилаб дарёйи исмат…

Чу Руҳулқудсдин кетди йироқлаб,

Ва ҳар не учради, ўтди йироқлаб.

Дамо-дам юксалиб, андоқ кетолди,

Зуҳал тубанда, бир ботқоқда қолди.

Шу янглиғ ул яқинлаб борди Ҳаққа,

Йироқда қолди Жибрил, кўп йироқда.

310 Агарчи ерни тутмишди қаноти,

Яна осмонга етмишди қаноти.

Шу суврат бирла чун олисда эрди,

Назар ташлаб Расул,чумчуқми, дерди.

Торайди охири йўл, журъат айлаб,

У Раббул иззага борди яқинлаб.

Не дердик, ҳолати қандоқ эмишди,

Вужудин ул тамом тарк айламишди.

Ва қурбатдин дилида мавжи асрор,

Ва даҳшатдин тили унсиз қолиб, лол.

315 Ва гулбаргдек ҳаёда эрди жони,

Яна ваҳму хаёлда эрди жони.

Қўйиб ҳис-туйғуни, жондин-да кечди,

Бўлиб бехуд, Худога кўзни тикди.