АСРОРНОМА

45 Ҳама маънию шаклинг исм эмишдир,

Ўзинг ганжу жаҳон тилсим эмишдир.

Ажаб нуру шукуҳдир нури ул зот,

Ки ҳар бир заррада чақнайди заррот.

Сени ҳар заррага ҳамроҳ кўрармен,

Қаён боқмай, сени, Оллоҳ, кўрармен.

Туташдир битта йўлга ҳазратинг ул,

Ҳама олам ўзингсан, қудратинг ул.

Сенга ҳайрон бир эрмас, неча юз ҳам,

Р?РєРё олам адойингдир, СћР·РёРЅРі ҳам.

50 Вужудлар бори зилли ҳазратингдан,

Ҳама осор кучингдан, санъатингдан.

Жаҳони ақлу жонлар сенга ҳайрон,

Сен эрсанг парда ичра, бору пинҳон.

Жаҳонни тўлдириб, йўқдир нишонинг,

Ақл кўргай, агар йўқдир аёнинг.

Аёни ақлу пинҳони хаёли,

Тааллиллоҳ, ажаб нури талли…

Чу сендин ўзга йўқ, ҳар дам ўзингсен,

Агар бор бўлса бир, ул ҳам ўзингсен.

55 Демиш бир яхши чун таъриф этиб зот,

Ки “Аттавҳид-исқотул изофот”

.

Нечун ваҳдатга пайванд излайин мен?

Дедим-ку, матлубу толиб ўзингсен.

Тўқиркан тавҳидинг дебосин

ул дам,

Тилармен кўксиму жонимни тилсам.

Чиқар мингларча қалблар тарк этиб хок,

Нидо этсанг улар сорига, эй пок.

Жаҳонга неча халқлар келди, кетди,

Ҳама яхши, ёмон тупроққа ётди.

60 Ва лекин бўлмади бир кимса огоҳ,

Жаҳондин ўтдилар ғафлатга ҳамроҳ.

Гумонда кечдилар ул барча андоқ,

Насиба бехабарлик бўлди бундоқ.