Сляды волатаў

Здагадаyся дзед, што шрацiнка не забiла, а толькi моцна yдарыла курапатку, так што яна страцiла прытомнасць. У рукзаку птушка ажыла. А калi дзед даставаy яе з рукзака, прыкiнулася, што нежывая. Успомнiлiся дзеду паляyнiчыя расказы пра тое, як умеюць прыкiдвацца курапаткi. Яшчэ дзед падумаy, што Ягорка паверыць пра курапатку y рукзаку, а баба не паверыць, бо яна лiчыць, што yсе паляyнiчыя – хлусы i выдумшчыкi.

Лiса i барсук

Усе ведаюць, што лiса – хiтруня i прыгажуня. Але што гультайка вялiкая – не yсiм вядома.

А пра барсука яшчэ менш ведаюць. Не любiць ён красавацца, хоць звер прыгожы. Салiдны, спаважны. Усё робiць не спяшаючыся, але i не марудзячы. Асаблiва жытло сваё будуючы – нару. Яна i прасторная, i глыбокая, усё там упарадкавана, чыста i yтульна, «пакоi» сухiм лiсцем высланы. Лiса ж сваю нару капае хапатлiва, яна i вузкая, i цесная. Ды i косцi ад здабычы, якую прыносiць лiсянятам, прыбраць далей ад нары лянуецца. Таму yлетку i непрыемны пах ад жытла лiсiнага стаiць навокал. З-за гэтага паху людзi часам i нару лiсiную знаходзяць, раскопваюць, лiсянят забiраюць, дома y клетках гадуюць. А потым з iхнiх шкурак зiмовыя шапкi шыюць, прыгожыя каyняры робяць.

Лiса любiць па лесе шнырыць у пошуках зайчыка цi рабчыка. У час палявання i на барсуковую нару натрапiць можа. Пры адсутнасцi гаспадара нару агледзiць, запомнiць, дзе яна знаходзiцца. Якой лiсе y такой чыстай i прасторнай нары жыць не захочацца? Але барсук – звер дужэйшы, яго з нары не выжывеш.

Вось i пачынае лiса асаду барсуковага жытла па-свойму.

Ля кожнага yвахода y яго прыбiральню наладжвае. Барсук не можа трываць паху лiсiнага памёту. Сапе, чмыхае, прыбiраючы, а пакараць шкоднiцу не можа: лiса хутчэй за яго бегае, паспрабуй даганi.

Тыднямi цягнецца асада. І yрэшце барсук не вытрымлiвае, iдзе шукаць у лесе iншую прыдатную мясцiну i пачынае капаць сабе новую нару. А лiса, пераканаyшыся, што барсук сышоy назаyсёды, засяляецца y барсуковы апартаменты.

Аднак барсукоy у лесе намнога-намнога меней, чым лiсiц, i хочаш не хочаш, але хiтрым прыгажуням даводзiцца капаць норы самiм i жыць у сваiх норах.

Хiтрая гусь

Лета выдалася на дзiва спякотнае. Дажджу не было так даyно, што неглыбокая копанка зусiм высахла.

Ягорку з Максам нiчога – у крынiчным возеры y канцы вёскi вада ёсць, ды такая чыстая, прахалодная. Некалькi хвiлiн язды на веласiпедзе – i купайся колькi хочацца. Але ж увесь час у вадзе бавiць не будзеш.