Знахарь / Znachor

Na miękkiej, gruntowej drodze nie było ich słychać. Dojechali do pierwszej glinianki.

– Stój, najlepiej tu – odezwał się cichy głos.

NasЕ‚uchiwali przez chwilД™. Z daleka jednostajnym gЕ‚osem huczaЕ‚o miasto. Tu dokoЕ‚a panowaЕ‚a zupeЕ‚na cisza.

– Wylewaj go – rozległa się krótka komenda.

Trzy pary rД…k wczepiЕ‚y siД™ w bezwЕ‚adne ciaЕ‚o. Po chwili zawartoЕ›Д‡ kieszeni zostaЕ‚a wyjД™ta. Bez trudu zdjД™li teЕј palto, marynarkД™ i kamizelkД™. Nagle, widocznie pod wpЕ‚ywem zimna, Wilczur oprzytomniaЕ‚ i zawoЕ‚aЕ‚:

– Co to, co robicie?…

Jednocześnie usiłował poderwać się z ziemi.

W chwili jednak, gdy juЕј staЕ‚ na nogach, otrzymaЕ‚ straszny cios w tyЕ‚ gЕ‚owy. Bez jД™ku zwaliЕ‚ siД™ niczym kЕ‚oda. PoniewaЕј zaЕ› padajД…c zatoczyЕ‚ siД™ aЕј na brzeg wielkiego doЕ‚u, do ktГіrego zsypywano Е›mieci, ciaЕ‚o po pochyЕ‚oЕ›ci zsunД™Е‚o siД™ na dno.

– Cholera! – zaklął jeden – nie mogłeś przytrzymać?

– A po co?

– Durny szczeniak! Po co? Złaź teraz do glinianki po buty i portki.

– Sam złaź, kiedyś taki chytry.

– Co ty powiesz?! – pierwszy zbliżył się doń groźnie.

ZanosiЕ‚o siД™ na rozprawД™, gdy ozwaЕ‚ siД™ flegmatyczny gЕ‚os doroЕјkarza, ktГіry dotychczas w milczeniu paliЕ‚ papierosa.

– A ja mówię: jadziem. Chcecie, żeby nas tu nakryli?…

MД™ЕјczyЕєni opamiД™tali siД™ i wskoczyli do doroЕјki. KoЕ„ ruszyЕ‚ z miejsca. Przed wjazdem na gЕ‚ГіwnД… szosД™ zatrzymali siД™, doroЕјkarz wyciД…gnД…Е‚ spod kozЕ‚a stary worek i dokЕ‚adnie obtarЕ‚ wszystkie koЕ‚a ze Е›mieci, ktГіre siД™ do nich poprzylepiaЕ‚y, po czym wskoczyЕ‚, cmoknД…Е‚ na szkapД™ i wkrГіtce na polach zapanowaЕ‚a dawna cisza.

W ciД…gu dnia nikt tu nie zaglД…daЕ‚, a nocД… tym bardziej. Nad ranem tylko zaczynaЕ‚ siД™ przy gliniankach ruch. To chЕ‚opi z wiosek, poЕ‚oЕјonych w promieniu kilkunastu kilometrГіw od stolicy, trudniД…cy siД™ wywoЕјeniem Е›mieci z miasta, przyjeЕјdЕјali ze swoim cuchnД…cym Е‚adunkiem.

PrzyjeЕјdЕјali, wysypywali z fur Е›mieci i z paruzЕ‚otowym zarobkiem wracali do domu. Sumienniejsi zwalali nieczystoЕ›ci wprost do glinianek, tak jak byЕ‚o przykazane, inni, korzystajД…c z braku kontroli, wysypywali je wprost na pole.

Stary PaweЕ‚ BaЕ„kowski, gospodarz z Brzozowej WГіlki, lubiЕ‚ jednak uczciwД… robotД™. Dlatego wЕ‚aЕ›nie podjechaЕ‚ nad gliniankД™ i systematycznie wyprГіЕјniaЕ‚ swojД… furД™.