На нашем сайте вы можете читать онлайн «Хаціна». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Легкое чтение, Фантастика, Боевая фантастика. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Хаціна

Дата выхода
05 июня 2022
Краткое содержание книги Хаціна, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Хаціна. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Дмитрий Максимович Акулич) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Апошнія гады маладога хлопца Алеся былі занадта складаныя. Пасля страты мамы, бясследна знікае яго бацька. Затым, распадаецца яго шлюб і хлопец застаецца ў адзіноце. Ён вяртаецца ў сямейную хаціну, дзе жыў яго бацька да знікнення, дзе раней, па нейкіх невядомых прычынах таксама бясследна знік яго дзядуля. Пагрузіўшыся ў адчай, Алесь вырашае знесці хаціну і пакінуць гэтае сумнае месца. Але калі малады чалавек пачынае выносіць мэблю, унутры хаціны ён знаходзіць падказкі – знаходзіць прычыну знікнення бацькі. Гэта кардынальна змяніла яго планы і цяпер, замест таго, каб разбурыць хаціну, ён адпраўляецца на пошукі роднага чалавека. Пасля чаго, Алесь трапляе ў розныя заблытаныя, дзіўныя, страшныя сітуацыі, якія падобныя на жудасныя сны. Ці зможа ён справіцца з шаленствам новых адкрыццяў? Ці зможа Алесь адшукаць таго, каго шукае?
Хаціна читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Хаціна без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
А Катляроy моyчкi, з жалем, паглядаy на благога безабароннага хлапчука Івана. Капiтан не перашкаджаy яму, крыху далей адышоy, дазволiyшы салдату хоць на некалькi хвiлiн адцягнуцца ад вайны.
Радавы Мельнiк, размясцiyшыся y некалькiх кроках ад камандзiра, з павагай падзяляy добрую справу Катлярова. З добрым настроем ён адвёy погляд ад Агуркова, а затым успомнiy свайго малодшага сына i тут жа засмуткаваy.
І y гэты час, нечакана для yсiх, пачуyся грукат. Глухiя выбухi аб'ядналi два паверхi. Яны даносiлiся здалёк – загрымеy гарызонт у палаючым агнi i крывi.
За вокнамi карцiннай галерэi, па-ранейшаму, не было вiдаць варожых салдат. Але раз за разам нешта грукатала i пужала маладых салдат. З першымi выбухамi Зуйко зiрнуy у прыцэл снайперскай вiнтоyкi. Нiбы мурашы, удалечынi мiльгалi шэрыя каскi салдат. Чорны пясок падкiдвала yверх, гарачыя iскры ляцелi следам.
Ад грукату дзяyчына здрыганулася i халодным позiркам рэзка паглядзела на Алеся. А той моцна схапiyся за зброю i хвалююча кiнуy погляд на таварыша па службе, быццам чакаючы ад яго нейкага адказу. Але радавы Зуйко, працягваy назiраць, нi на секунду не адыходзiy ад акна.
Камандзiр падабраy рацыю, якую раней адкiнуy у бок. Да няшчасця, яна зноy падводзiла яго, шыпела, як змяя, злавала Катлярова. Ён яшчэ мацней адкiнуy яе да лесвiцы i раздражнёна крыкнуy:
– Халера!.
Выбухi яго не палохалi, не злавалi. А рацыя не y першы раз з iм варагавала. Лютасць расла ад таго, што палова нявопытных яго салдат тут жа можа легчы ад першых куль працiyнiка.
Сядоy хутка падняyся на другi паверх, адшукаyшы салдат, ён адважна з’явiyся y дзвярным праёме.
– Пара выступаць. Пачынаем аперацыю! – з усмешкай гучна крыкнуy лейтэнант. – Усе, спускаемся!
– Што пачынаем? – спытаy Алесь, седзячы на каленях.
Лейтэнант наyмысна паглядзеy кiслым поглядам на яго, а затым пакiнуy другi паверх.
Да Алеся падбег Зуйко i з лёгкiм дрыжаньнем у голасе, вымавiy:
– Уставай. Пайшлi хутчэй да капiтана.
Зуйко перакiнуy снайперскую вiнтоyку за спiну.
Тады Алесь неакуратна i хутка сабраy усе медыкаменты, падняyся i адважна паглядзеy на дзяyчыну. А затым упэyнена працягнуy ёй левую руку.
– Давай, хутчэй. Пайшлi.











